برای مشاوره با پزشکان کلیک کنید
;

سندرم درد پاتلوفمورال دردی در جلوی زانو، اطراف کاسه زانو است. کاسه زانو همچنین به عنوان کشکک زانو شناخته می‌شود. سندرم درد پاتلوفمورال گاهی اوقات زانوی دونده نامیده می‌شود. این بیماری در افرادی که می‌دوند و ورزش‌هایی که شامل دویدن و پریدن هستند، شایع‌تر است.

درد زانو اغلب هنگام دویدن، بالا یا پایین رفتن از پله‌ها، نشستن طولانی مدت یا چمباتمه زدن افزایش می‌یابد. درمان‌های ساده‌ای مانند استراحت و یخ اغلب کمک می‌کنند اما گاهی اوقات درد پاتلوفمورال نیاز به فیزیوتراپی دارد.

سندرم درد پاتلوفمورال معمولاً باعث درد مبهم و تیرکشنده در جلوی زانو می‌شود. حالات زیر می‌توانند درد را افزایش دهند:

بالا یا پایین رفتن از پله‌ها

زانو زدن یا چمباتمه زدن

نشستن با زانوی خمیده برای مدت طولانی

سندرم درد پاتلوفمورال می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. این سندرم با موارد زیر مرتبط دانسته شده است:

استفاده بیش از حد: ورزش‌های دویدن یا پریدن، فشار مکرری را بر مفصل زانو وارد می‌کنند که می‌تواند باعث سوزش زیر کاسه زانو شود.

عدم تعادل یا ضعف عضلانی: درد پاتلوفمورال می‌تواند زمانی رخ دهد که عضلات اطراف لگن و زانو، کاسه زانو را در یک راستا نگه ندارند. حرکت دادن زانو به سمت داخل در حین اسکات با درد پاتلوفمورال مرتبط دانسته شده است.

آسیب: ضربه به کاسه زانو، مانند زمانی که کاسه زانو از جای خود خارج می‌شود یا می‌شکند، با سندرم درد پاتلوفمورال مرتبط دانسته شده است.

جراحی: جراحی زانو می‌تواند خطر درد پاتلوفمورال را افزایش دهد. این امر به ویژه در مورد ترمیم رباط صلیبی قدامی با استفاده از تاندون پاتلار خود فرد به عنوان پیوند صادق است.

 

عوامل خطر

عواملی که می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند عبارتند از:

سن. سندرم درد پاتلوفمورال معمولاً نوجوانان و بزرگسالان جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آرتروز اغلب عامل مشکلات زانو در افراد مسن است.

جنسیت. زنان دو برابر مردان در معرض درد پاتلوفمورال هستند. این ممکن است به این دلیل باشد که زنان لگن پهن‌تری دارند. لگن پهن‌تر زاویه‌ای را که استخوان‌ها در مفصل زانو به هم می‌رسند، افزایش می‌دهد.

برخی ورزش‌ها. ورزش‌های دویدن و پریدن می‌توانند فشار بیشتری بر زانوها وارد کنند. این امر به ویژه هنگام افزایش تمرینات صادق است.

درمان درد پاتلوفمورال اغلب با اقدامات ساده‌ای شروع می‌شود. تا حد امکان به زانو استراحت دهید. سعی کنید کارهایی که درد را افزایش می‌دهند، مانند بالا رفتن از پله، زانو زدن یا چمباتمه زدن، انجام ندهید.

 

داروها

در صورت نیاز، از مسکن‌هایی که می‌توانید بدون نسخه تهیه کنید، استفاده کنید. این مسکن‌ها شامل استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم هستند. آنها را بیش از 2 تا 3 هفته مصرف نکنید.

 

فیزیوتراپی

یک فیزیوتراپیست ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

تمرینات توانبخشی. برخی تمرینات، عضلاتی را که از زانوها پشتیبانی می‌کنند، تقویت می‌کنند و قسمت‌هایی از پا را در یک راستا نگه می‌دارند. جلوگیری از حرکت زانو به سمت داخل در حین چمباتمه زدن، هدف اصلی است.

بریس‌های حمایتی. بریس‌های زانو یا محافظ‌های قوس پا ممکن است به بهبود درد کمک کنند.

چسب زدن. فیزیوتراپیست شما ممکن است به شما نشان دهد که چگونه زانوی خود را چسب بزنید تا درد کاهش یابد و بتوانید بهتر ورزش کنید.

یخ زدن. یخ گذاشتن روی زانو پس از ورزش ممکن است مفید باشد.

ارتزها. کفی‌های کفش سفارشی یا آماده ممکن است به کاهش فشار از روی زانو کمک کنند.

ورزش‌های مناسب زانو. در طول دوره نقاهت، انجام ورزش‌هایی که برای زانو راحت‌تر هستند، مانند دوچرخه‌سواری یا شنا، می‌تواند مفید باشد.

 

جراحی و سایر اقدامات

اگر درمان‌های ساده درد را تسکین ندهند، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

آرتروسکوپی. در طول این عمل، جراح وسیله‌ای به نازکی مداد را از طریق یک برش کوچک در پوست وارد زانو می‌کند. این وسیله که آرتروسکوپ نامیده می‌شود، حاوی لنز دوربین و نور است. ابزارهایی برای ترمیم مشکل می‌توانند از طریق برش‌های کوچک دیگری در پوست وارد شوند.

ترازبندی مجدد. در موارد شدیدتر، ممکن است جراح نیاز به عمل جراحی روی زانو داشته باشد تا زاویه کاسه زانو را ثابت کند یا فشار روی غضروف را کاهش دهد.

 

 

پیشگیری

گاهی اوقات درد زانو اتفاق می‌افتد. اما برخی اقدامات ممکن است به جلوگیری از درد کمک کند.

قدرت خود را افزایش دهید. عضلات قوی پا و لگن به حفظ تعادل زانو در حین فعالیت کمک می‌کنند. از چمباتمه زدن عمیق در حین تمرین با وزنه خودداری کنید.

با خیال راحت حرکت کنید. از یک فیزیوتراپیست در مورد تمریناتی که به شما در پریدن، دویدن و چرخش صحیح کمک می‌کند، سوال کنید. تقویت عضلات خارجی لگن به ویژه مهم است. این کار به جلوگیری از فرو رفتن زانو به داخل هنگام چمباتمه زدن، فرود آمدن از پرش یا پایین آمدن از پله کمک می‌کند.

وزن اضافی خود را کاهش دهید. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن فشار روی زانوها را کاهش می‌دهد.

گرم کنید. قبل از دویدن یا انجام سایر ورزش‌ها، با پنج دقیقه فعالیت سبک یا بیشتر گرم کنید.

کشش دهید. با تمرینات کششی ملایم، انعطاف‌پذیری را افزایش دهید.

به آرامی افزایش دهید. تمرینات خود را به طور ناگهانی افزایش ندهید.

به کفش‌های خود توجه کنید. کفش‌هایی بپوشید که اندازه شما باشند و برای فعالیت طراحی شده باشند.

 

پزشکان زیر در درمان این بیماری می توانند کمکتان کنند

مقاله های مرتبط با این بیمارینمایش آرشیو

    • چرا ورزش برای مبتلایان به آرتروز مهم است؟ ۱۳۹۱/۱۰/۱۱

      در افراد مبتلا به آرتروز ورزش کردن بسیار مهم است. ورزش باعث افزایش قدرت و انعطاف پذیری و کاهش درد مفاصل می شود و به فرد کمک می کند با خستگی و کوفتکی ناشی از آرتروز مغابله کند.
    • سومین سمپوزیوم تازه‌های آرتروز زانو برگزار می شود۱۳۹۴/۰۸/۳۰

      سومین سمپوزیوم تازه‌های آرتروز زانو به همت انجمن طب فیزیکی و توانبخشی ایران، پنجم آذر ۹۴ در بیمارستان شهید مدرس تهران برگزار می‌شود.
    • 8 تصویر روماتیسمی۱۳۹۳/۰۵/۱۳

      آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که باعث التهاب مزمن می شود. این نوع از آرتریت، بدلیل آسیب یا حرکات تکراری ایجاد نمی شود. مبتلایان به آرتریت روماتوئید، تورم دردناک مفاصل را تجربه می کنند.
    • صدای زانو ناشی از آرتروز نیست۱۳۹۳/۰۴/۲۵

      حتماً در بین اطرافیان و آشنایان خود افرادی را دیده‌اید که مدام از درد زانو شکایت کرده و بالا و پایین رفتن از پله عذاب‌شان می‌دهد، در اکثر موارد علت این دردها بیماری آرتروز است. آرتروز یا استئوآرتریت نوعی بیماری از دسته التهاب مفاصل است، در این بیماری غضروف مفصل صدمه‌دیده و بر اثر ساییدگی بیش از حد، کم‌کم از بین می‌رود.
    • آرتروز زانو و لگن در ایران شیوع بیشتری دارد۱۳۹۳/۰۸/۰۸

      دکتر سید محمد جواد مرتضوی فوق تخصص جراحی زانو و لگن با بیان این مطلب که آرتروز زانو و مفصل ران، شایع‌ترین آرتروز در ایران است، گفت: بنا به دلایل نامشخصی در ایران آرتروز زانو در زنان بیشتر دیده می‌شود و آرتروز مفصل ران در مردان شایع‌تر است.

مرکز مشاورهنمایش آرشیو

تیرویید

پاسخ توسط محبوبه سادات حسینی ۱۳۹۸/۰۵/۰۶
#4090

محبوبه سادات حسینی

با سلام خیر تاثیری نداره ولی انچه مسلم است این است که بعد از سن چهل سالگی کم بودن ذخیره تخمدانی کاملا طبیعی و قابل انتظار است.

قرمزی پوست،پوست پوست شدن و سوزش و خارش

پاسخ توسط ربابه غیبی ۱۳۹۸/۰۴/۳۱
#4086

ربابه غیبی

سلام شما احتمالا اگزماى سبوره دارید. اما بهتر است از نزدیک ویزیت شوید

گرفتن پا

پاسخ توسط الهه دولتشاهی ۱۳۹۸/۰۴/۳۰
#4085

الهه دولتشاهی

سلام لطفا سن و داروهای مصرفی خود را ذکر کنید.

آزمایش کلسترول

پاسخ توسط ادمین بهپو ۱۳۹۸/۰۴/۲۴
#4084

ادمین بهپو

سلام. بدون معاینه حضوری و مشاهده شرح حال نمیتوان تصمیم وتشخیصی لحاظ کرد. بهتراست شما با یک پزشک مشورت کنید.