برای مشاوره با پزشکان کلیک کنید
;

سندرم درد پاتلوفمورال دردی در جلوی زانو، اطراف کاسه زانو است. کاسه زانو همچنین به عنوان کشکک زانو شناخته می‌شود. سندرم درد پاتلوفمورال گاهی اوقات زانوی دونده نامیده می‌شود. این بیماری در افرادی که می‌دوند و ورزش‌هایی که شامل دویدن و پریدن هستند، شایع‌تر است.

درد زانو اغلب هنگام دویدن، بالا یا پایین رفتن از پله‌ها، نشستن طولانی مدت یا چمباتمه زدن افزایش می‌یابد. درمان‌های ساده‌ای مانند استراحت و یخ اغلب کمک می‌کنند اما گاهی اوقات درد پاتلوفمورال نیاز به فیزیوتراپی دارد.

سندرم درد پاتلوفمورال معمولاً باعث درد مبهم و تیرکشنده در جلوی زانو می‌شود. حالات زیر می‌توانند درد را افزایش دهند:

بالا یا پایین رفتن از پله‌ها

زانو زدن یا چمباتمه زدن

نشستن با زانوی خمیده برای مدت طولانی

سندرم درد پاتلوفمورال می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. این سندرم با موارد زیر مرتبط دانسته شده است:

استفاده بیش از حد: ورزش‌های دویدن یا پریدن، فشار مکرری را بر مفصل زانو وارد می‌کنند که می‌تواند باعث سوزش زیر کاسه زانو شود.

عدم تعادل یا ضعف عضلانی: درد پاتلوفمورال می‌تواند زمانی رخ دهد که عضلات اطراف لگن و زانو، کاسه زانو را در یک راستا نگه ندارند. حرکت دادن زانو به سمت داخل در حین اسکات با درد پاتلوفمورال مرتبط دانسته شده است.

آسیب: ضربه به کاسه زانو، مانند زمانی که کاسه زانو از جای خود خارج می‌شود یا می‌شکند، با سندرم درد پاتلوفمورال مرتبط دانسته شده است.

جراحی: جراحی زانو می‌تواند خطر درد پاتلوفمورال را افزایش دهد. این امر به ویژه در مورد ترمیم رباط صلیبی قدامی با استفاده از تاندون پاتلار خود فرد به عنوان پیوند صادق است.

 

عوامل خطر

عواملی که می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند عبارتند از:

سن. سندرم درد پاتلوفمورال معمولاً نوجوانان و بزرگسالان جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آرتروز اغلب عامل مشکلات زانو در افراد مسن است.

جنسیت. زنان دو برابر مردان در معرض درد پاتلوفمورال هستند. این ممکن است به این دلیل باشد که زنان لگن پهن‌تری دارند. لگن پهن‌تر زاویه‌ای را که استخوان‌ها در مفصل زانو به هم می‌رسند، افزایش می‌دهد.

برخی ورزش‌ها. ورزش‌های دویدن و پریدن می‌توانند فشار بیشتری بر زانوها وارد کنند. این امر به ویژه هنگام افزایش تمرینات صادق است.

درمان درد پاتلوفمورال اغلب با اقدامات ساده‌ای شروع می‌شود. تا حد امکان به زانو استراحت دهید. سعی کنید کارهایی که درد را افزایش می‌دهند، مانند بالا رفتن از پله، زانو زدن یا چمباتمه زدن، انجام ندهید.

 

داروها

در صورت نیاز، از مسکن‌هایی که می‌توانید بدون نسخه تهیه کنید، استفاده کنید. این مسکن‌ها شامل استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم هستند. آنها را بیش از 2 تا 3 هفته مصرف نکنید.

 

فیزیوتراپی

یک فیزیوتراپیست ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

تمرینات توانبخشی. برخی تمرینات، عضلاتی را که از زانوها پشتیبانی می‌کنند، تقویت می‌کنند و قسمت‌هایی از پا را در یک راستا نگه می‌دارند. جلوگیری از حرکت زانو به سمت داخل در حین چمباتمه زدن، هدف اصلی است.

بریس‌های حمایتی. بریس‌های زانو یا محافظ‌های قوس پا ممکن است به بهبود درد کمک کنند.

چسب زدن. فیزیوتراپیست شما ممکن است به شما نشان دهد که چگونه زانوی خود را چسب بزنید تا درد کاهش یابد و بتوانید بهتر ورزش کنید.

یخ زدن. یخ گذاشتن روی زانو پس از ورزش ممکن است مفید باشد.

ارتزها. کفی‌های کفش سفارشی یا آماده ممکن است به کاهش فشار از روی زانو کمک کنند.

ورزش‌های مناسب زانو. در طول دوره نقاهت، انجام ورزش‌هایی که برای زانو راحت‌تر هستند، مانند دوچرخه‌سواری یا شنا، می‌تواند مفید باشد.

 

جراحی و سایر اقدامات

اگر درمان‌های ساده درد را تسکین ندهند، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

آرتروسکوپی. در طول این عمل، جراح وسیله‌ای به نازکی مداد را از طریق یک برش کوچک در پوست وارد زانو می‌کند. این وسیله که آرتروسکوپ نامیده می‌شود، حاوی لنز دوربین و نور است. ابزارهایی برای ترمیم مشکل می‌توانند از طریق برش‌های کوچک دیگری در پوست وارد شوند.

ترازبندی مجدد. در موارد شدیدتر، ممکن است جراح نیاز به عمل جراحی روی زانو داشته باشد تا زاویه کاسه زانو را ثابت کند یا فشار روی غضروف را کاهش دهد.

 

 

پیشگیری

گاهی اوقات درد زانو اتفاق می‌افتد. اما برخی اقدامات ممکن است به جلوگیری از درد کمک کند.

قدرت خود را افزایش دهید. عضلات قوی پا و لگن به حفظ تعادل زانو در حین فعالیت کمک می‌کنند. از چمباتمه زدن عمیق در حین تمرین با وزنه خودداری کنید.

با خیال راحت حرکت کنید. از یک فیزیوتراپیست در مورد تمریناتی که به شما در پریدن، دویدن و چرخش صحیح کمک می‌کند، سوال کنید. تقویت عضلات خارجی لگن به ویژه مهم است. این کار به جلوگیری از فرو رفتن زانو به داخل هنگام چمباتمه زدن، فرود آمدن از پرش یا پایین آمدن از پله کمک می‌کند.

وزن اضافی خود را کاهش دهید. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن فشار روی زانوها را کاهش می‌دهد.

گرم کنید. قبل از دویدن یا انجام سایر ورزش‌ها، با پنج دقیقه فعالیت سبک یا بیشتر گرم کنید.

کشش دهید. با تمرینات کششی ملایم، انعطاف‌پذیری را افزایش دهید.

به آرامی افزایش دهید. تمرینات خود را به طور ناگهانی افزایش ندهید.

به کفش‌های خود توجه کنید. کفش‌هایی بپوشید که اندازه شما باشند و برای فعالیت طراحی شده باشند.

 

پزشکان زیر در درمان این بیماری می توانند کمکتان کنند

مقاله های مرتبط با این بیمارینمایش آرشیو

    • آیا صدا دادن مفاصل نشانه آرتروز است؟۱۴۰۳/۰۹/۰۶

      صدای مفصل یا کرپیتوس، هر گونه صدای ترق تروق یا خش خش که هنگام حرکت مفاصل شنیده می شود را توصیف می کند.
    • تاثیر ناچیز استامینوفن بر دردهای آرتروز مفاصل لگن و زانو۱۳۹۴/۰۳/۰۲

      محققان امریکایی دریافته اند تاثیر استامینوفن بر دردهای آرتروز مفاصل لگن و زانو بسیار ناچیز است.
    • کفش های مخصوص آرتروز کارآمد نیستند۱۳۹۵/۰۸/۱۰

      افرادی که دچار درد ناشی از آرتروز یا استئوآرتریت هستند گاهی با پوشیدن کفش‌های مخصوصی به نام کفش‌های کاهنده فشار یا unloading تسکین می‌یابند. اما یک بررسی اخیر نشان می‌دهد، این نوع کفش‌ها نسبت به کفش‌های خوب پیاده‌روی تاثیر بیشتری در کاهش درد یا بهبود کارکرد ندارند.
    • عوارض مفصلی در بیماری هموفیلی۱۳۹۵/۰۶/۱۵

      بیماریهای مفاصل از شایع ترین عوارض هموفیلی، محسوب می شوند. ممکن است مبتلایان به هموفیلی پس از یک جراحت یا گاهی بدون دلیلی واضح، در فضای مفصل دچار خونریزی شوند. فشار خونی که در حفره مفصل جمع شده است موجب دردهای شدیدی می شود که نتیجه آن، تورم مزمن و بدشکلی مفصل است.
    • 10 حرکت ورزشی برای کسانی که به تازگی عمل تعویض مفصل زانو انجام داده اند۱۳۹۴/۰۶/۱۶

      اگر عمل تعویض مفصل زانو انجام داده اید و می خواهید هرچه زودتر بهبود یافته و روی پای خودتان بایستید، باید زانوها را تقویت کرده و انعطاف آن را افزایش دهید. بنابراین به شما توصیه می کنیم یک برنامه بازتوانی ریخته و با جراح و درمانگر فیزیکی خود نیز همکاری کنید تا اهداف مورد نظر به شکل ثابتی دنبال شود.

مرکز مشاورهنمایش آرشیو

تیرویید

پاسخ توسط محبوبه سادات حسینی ۱۳۹۸/۰۵/۰۶
#4090

محبوبه سادات حسینی

با سلام خیر تاثیری نداره ولی انچه مسلم است این است که بعد از سن چهل سالگی کم بودن ذخیره تخمدانی کاملا طبیعی و قابل انتظار است.

قرمزی پوست،پوست پوست شدن و سوزش و خارش

پاسخ توسط ربابه غیبی ۱۳۹۸/۰۴/۳۱
#4086

ربابه غیبی

سلام شما احتمالا اگزماى سبوره دارید. اما بهتر است از نزدیک ویزیت شوید

گرفتن پا

پاسخ توسط الهه دولتشاهی ۱۳۹۸/۰۴/۳۰
#4085

الهه دولتشاهی

سلام لطفا سن و داروهای مصرفی خود را ذکر کنید.

آزمایش کلسترول

پاسخ توسط ادمین بهپو ۱۳۹۸/۰۴/۲۴
#4084

ادمین بهپو

سلام. بدون معاینه حضوری و مشاهده شرح حال نمیتوان تصمیم وتشخیصی لحاظ کرد. بهتراست شما با یک پزشک مشورت کنید.