چگونه آب داخل گوش را خارج کنیم

وقتی آب در مجرای گوش باقی می‌ماند، باکتری‌هایی که همواره در آنجا حضور دارند می‌توانند تکثیر شده و باعث عفونت شوند. خارج کردن آب از گوش باید درست انجام شود تا از عفونت گوش جلوگیری شود.

به‌تازگی شنا کرده اید یا دوش گرفته اید؟ آیا احساس می‌کنید گوش‌هایتان گرفته یا صداها خفه به گوش می‌رسند؟ ممکن است آب در گوش‌هایتان حبس شده باشد.

حتی استفاده از هدفون‌های داخل‌گوشی (ایرباد) می‌تواند باعث حبس شدن عرق در گوش‌هایتان شود. اگر به‌سرعت به این مسئله رسیدگی نکنید، ممکن است دچار عفونتی به نام اوتیت خارجی یا گوش شناگر شوید. وقتی آب در مجرای گوش باقی می‌ماند، باکتری‌هایی که همواره در آنجا حضور دارند می‌توانند تکثیر شده و باعث عفونت شوند.

اما باید آب را به روشی ایمن خارج کنید؛ چرا که انجام نادرست این کار ممکن است احتمال ابتلا به گوش شناگر را افزایش دهد. اگر پرده گوشتان پاره شده یا در گوش خود لوله (تِیوپ) دارید، باید در مورد نحوه خشک کردن گوش‌هایتان بسیار محتاط باشید.

اقدامات لازم برای خارج کردن آب از گوش

اگر آب وارد گوشتان شده است، برای خارج کردن ایمن آن این مراحل را دنبال کنید:

گوش خارجی خود را با حوله یا پارچه‌ای نرم خشک کنید. پارچه را داخل مجرای گوش فرو نکنید.
سر خود را به یک سمت کج کنید و به آرامی لاله گوشتان را بکشید. این کار باعث صاف شدن مجرای گوش و کمک به خروج آب می‌شود.
سشوار را روی کمترین درجه تنظیم کرده و باد آن را به سمت گوش خود بگیرید. سشوار را حداقل ۳۰ سانتی‌متر دورتر از گوش نگه دارید.
از قطره های خشک کننده گوش (که بدون نسخه پزشک قابل تهیه هستند) استفاده کنید.
برای تهیه قطره خشک‌کننده در خانه، مقادیر مساوی سرکه سفید و الکل طبی را با هم مخلوط کنید. یک قاشق چای‌خوری از این محلول را در هر گوش بریزید؛ سپس سر خود را کج کنید تا محلول از گوش خارج شود.

کارهایی که نباید برای خارج کردن آب از گوش انجام دهید

برای خارج کردن آب از گوش، از روش‌های نادرست استفاده نکنید؛ زیرا این کارها ممکن است به مجرای گوش آسیب برسانند یا جرم گوش را به عمق بیشتری برانند و خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهند.

از گوش‌ پاک کن استفاده نکنید. این ابزارها ممکن است جرم و آلودگی را در مجرای گوش فشرده کنند، جرم محافظ گوش را از بین ببرند، تعادل باکتری‌های طبیعی مجرای گوش را برهم بزنند یا باعث تحریک پوست نازک مجرای گوش شوند.
انگشت یا ناخن خود را داخل گوش نکنید؛ زیرا ممکن است باعث خراشیدگی پوست ظریف مجرای گوش شوید.
اگر در گوش خود لوله (شنت) دارید یا پرده گوشتان پاره شده است، از هیدروژن پراکسید (آب‌اکسیژنه) یا قطره‌های خشک‌کننده استفاده نکنید. این مواد ممکن است وارد گوش میانی شده و مشکلاتی ایجاد کنند.

علائم عفونت گوش

به علائم گوش شناگر (عفونت مجرای گوش) توجه کنید؛ به‌ویژه اگر روش‌های خشک‌کردن گوش مؤثر واقع نشده‌اند:

خارش در مجرای گوش
قرمزی داخل گوش
احساس ناراحتی یا دردی که با کشیدن لاله گوش یا فشار دادن برآمدگی کوچک جلوی گوش، تشدید می‌شود
خروج ترشحات شفاف و بدون بو از مجرای گوش

در صورت مشاهده این علائم، ممکن است پزشک برایتان قطره گوش تجویز کند. این قطره‌ها باکتری‌ها یا قارچ‌های عامل عفونت را از بین می‌برند و درد، تورم و التهاب را تسکین می‌دهند.

چگونه از ورود آب جلوگیری کنیم؟

گاهی اوقات بهترین حمله، یک دفاع خوب است. برای جلوگیری از تجمع رطوبت در گوش‌ها، این نکات را امتحان کنید:

اگر عرق کرده‌اید، ایربادها (هدفون‌های داخل‌گوشی) را از گوش خود خارج کنید.
هنگام حمام کردن، مقداری وازلین به یک گلوله پنبه‌ای بمالید و آن را در قسمت بیرونی گوش قرار دهید.
هنگام استفاده از اسپری یا رنگ مو، گوش‌هایتان را با گلوله‌های پنبه‌ای بپوشانید.
هنگام رفتن به داخل آب، از گوش‌گیر و کلاه شنا استفاده کنید.
اگر فکر می‌کنید مشکل تجمع جرم گوش دارید، از پزشک بخواهید آن را خارج کند. جرم گوش از گوش‌های شما محافظت می‌کند، اما تجمع بیش‌ازحد آن می‌تواند باعث حبس شدن آب در مجرای گوش شود. همیشه با پزشک مشورت کنید و هرگز سعی نکنید خودتان آن را خارج کنید.
با تأیید پزشک از هیدروژن پراکسید (آب‌اکسیژنه) استفاده کنید (مگر اینکه در گوش‌هایتان لوله یا شانت تعبیه شده باشد). اگر دچار تجمع جرم گوش هستید، ممکن است پزشک پیشنهاد کند گوش‌هایتان را با محلول ۳ درصد هیدروژن پراکسید تمیز کنید. یک قسمت هیدروژن پراکسید را با یک قسمت آب مخلوط کنید و حدود نصفِ حجم یک قطره‌چکان را داخل گوش بریزید. اجازه دهید محلول شروع به حباب زدن کند. سپس سر خود را به یک طرف کج کنید، قسمت بالایی گوش را به آرامی بکشید و اجازه دهید مایع تخلیه شود./