آشنایی با علایم بیماری خود ایمنی گوش داخلی

بیماری خود ایمنی گوش داخلی (AIED) یک بیماری نادر است و زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به گوش داخلی حمله می‌کند. این بیماری می‌تواند باعث سرگیجه، وزوز گوش و کاهش شنوایی شود.

بیماری خود ایمنی گوش داخلی (AIED) یک بیماری نادر است و زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به گوش داخلی حمله می‌کند. این بیماری می‌تواند باعث سرگیجه، وزوز گوش و کاهش شنوایی شود.

این بیماری در زنان میانسال اندکی شایع‌تر است.

علائم بیماری خود ایمنی گوش داخلی

در صورت ابتلا به AIED، دچار کاهش شنوایی خواهید شد که از یک گوش آغاز شده و سپس به گوش دیگر سرایت می‌کند. این روند ممکن است هفته‌ها یا حتی چند ماه به طول انجامد.

سایر علائم می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

سرگیجه یا مشکلات تعادلی
احساس پُری در گوش
وزوز گوش (شنیدن صدای زنگ، غرش یا هیس‌هیس در گوش)
سرگیجه دورانی یا ورتیگو (احساس چرخش)

علل بیماری خود ایمنی گوش داخلی

سلول‌های ایمنی همیشه در جستجوی میکروب‌هایی هستند که سعی در حمله به بدن دارند. اگر سلول‌های ایمنی سلول‌های گوش داخلی را با ویروس یا باکتری اشتباه بگیرند، به آنها حمله می‌کنند. این یک واکنش خود ایمنی نامیده می‌شود.

سلول‌های ایمنی ممکن است به سایر اندام‌ها نیز آسیب برسانند. کمی کمتر از 30٪ از افرادی که مبتلا به بیماری خود ایمنی گوش داخلی هستند، بیماری خود ایمنی دیگری دارند که بر کل بدن آنها تأثیر می‌گذارد؛ مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس، اسکلرودرمی، کولیت اولسراتیو یا سندرم شوگرن (سندرم خشکی چشم).

تشخیص بیماری خود ایمنی گوش داخلی

از آنجا که علائم بیماری خود ایمنی گوش داخلی بسیار شایع هستند، تشخیص آن می‌تواند دشوار باشد. این بیماری اغلب تا زمانی که کم‌شنوایی به گوش دیگر نیز سرایت نکند، با عفونت گوش اشتباه گرفته می‌شود.

برای تشخیص AIED، پزشک درباره وضعیت سلامت و سوابق پزشکی شما سؤالاتی می‌پرسد، معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و شنوایی‌سنجی (تست شنوایی) تجویز می‌کند. همچنین تعادل شما بررسی می‌شود؛ این کار نشان می‌دهد که گوش داخلی شما تا چه حد با مغزتان ارتباط (تعامل) مؤثری دارد. ممکن است انجام آزمایش خون نیز لازم باشد.

هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که ابتلای قطعی به AIED را تأیید کند، اما نتایج ممکن است نشان‌دهنده وجود یک واکنش خود ایمنی در بدن شما باشد. در صورت مشاهده چنین نتایجی، بهتر است به متخصص گوش و حلق و بینی که در زمینه اختلالات خود ایمنی نیز تخصص دارد، مراجعه کنید.

از آنجا که ممکن است به پاسخ قطعی و روشنی نرسید، پزشک ممکن است پیش از تشخیص قطعی، درمان را آغاز کند تا از آسیب‌های جبران‌ناپذیر به شنوایی جلوگیری شود. بسیاری از افراد تا زمانی که درمان را شروع نکرده و علائمشان بهبود نیافته است، تشخیص AIED برایشان داده نمی‌شود.

درمان بیماری خود ایمنی گوش داخلی

پزشک دارویی برای کاهش التهاب تجویز خواهد کرد. ثابت شده است که دوزهای بالای استروئید برای درمان بیماری گوش داخلی با منشأ ایمنی مؤثر هستند، اما عوارض جانبی متعددی دارند؛ بنابراین، احتمالاً مصرف آن‌ها بیش از چند هفته طول نخواهد کشید.

پس از مصرف استروئیدها، ممکن است پزشک دارویی تجویز کند که فعالیت سیستم ایمنی را تعدیل یا سرکوب نماید. بدین منظور گاهی از داروهایی مانند آزاتیوپرین، سیکلوفسفامید و متوترکسات استفاده می‌شود.

سمعک می‌تواند به سازگاری شما با کم‌شنوایی کمک کند، اما در موارد شدید، ممکن است پزشک کاشت حلزون گوش را پیشنهاد دهد. این دستگاه کوچک بر اعصاب گوش داخلی که سیگنال‌ها را به مغز می‌فرستند، تأثیر می‌گذارد؛ سپس مغز این سیگنال‌ها را به صدا تبدیل می‌کند. بخشی از دستگاه کاشت حلزون در پشت گوش قرار می‌گیرد و بخش دیگر طی عمل جراحی زیر پوست کاشته می‌شود.

با افزایش دانش پزشکان درباره AIED (بیماری خود ایمنی گوش داخلی)، ممکن است گزینه‌های درمانی بیشتری فراهم شود. این موارد شامل داروهایی با اثربخشی بهتر و عوارض جانبی کمتر و همچنین روش ژن‌درمانی است. ممکن است از ژن‌های جدید برای کمک به احیای عملکرد سلول‌های آسیب‌دیده گوش استفاده شود./