به تدریج که بیمار به علت درد کمتر از دستش استفاده میکند عضلات اطراف شانه ضعیف و لاغر میشوند.
شدت علائم بیمار ممکن است کم و زیاد شود به طور مثال چند ماه شدید باشد و سپس چند ماه کم شود. همچنین ممکن است شدت درد با تغییر فصول سال کم و زیاد شود.
آرتروز یا ساییدگی مفصلی به طور طبیعی با بالا رفتن سن به وجود میاید گرچه ممکن است در بعضی از افراد زودتر و در بعضی دیگر دیرتر ظاهر شود. حدود یک سوم افراد بالای سن شصت سالگی مبتلا به ساییدگی مفصل شانه هستند.
هر علتی که بتواند غضروف مفصل شانه را خراب کند میتواند موجب بروز آرتروز شود. علل زیر را میتوان موثر دانست
- ضربه شدید به مفصل شانه به دنبال حادثه و آسیب دیدن غضروف
- انجام کارهای سنگین و شدید با اندام فوقانی که در دراز مدت موجب وارد شدن فشارهای زیادی به مفصل شود مثلاً در کسانی که به خاطر شغل خود مجبورند دستهایشان را به مدت زیادی بالای سر نگه دارند، وزنه برداران یا کسانی که ورزشهای پرتابی یا با راکت انجام میدهند
- روماتیسم یا عفونت مفصل
- سابقه جراحی مفصل شانه
استخوانی که درست زیر غضروف مفصلی است سفتتر شده و در رادیوگرافی سفیدتر دیده میشود و ممکن است کیستهای استخوانی در سر استخوان بازو یا زیر حفره گلنوئید ایجاد شود. گاهی اوقات شدت علائم رادیولوژیکی که نشانه آرتروز است زیاد است ولی بیمار علائم بالینی زیادی ندارد و گاهی هم برعکس است. پس همیشه شدت علائم بالینی و رادیولوژیکی با هم هماهنگ نیستند.
شروع درمان همیشه با انجام اقدامات غیر جراحی است. در بسیاری موارد این اقدامات موجب کاهش درد میشود. در صورت عدم پاسخ درمانی مناسب، ممکن است پزشک معالج عمل جراحی را برای درمان بیمارش توصیه کند.
درمان غیر جراحی ساییدگی یا آرتروز مفصل شانه
مهمترین اقدامات غیر جراحی عبارتند از :
- کاهش فعالیتهای بدنی و امتناع از کارهایی که شدت درد را افزایش میدهد. البته باید سعی شود تا آنجا که ممکن است حرکات شانه در طول روز انجام شوند وگرنه بعد از مدتی شانه کاملاً خشک و بدون حرکت میشود
- انجام نرمشهایی برای افزایش دامنه حرکتی شانه و افزایش قدرت عضلات شانه میتواند درد را کاهش دهد
- گرم نگه داشتن شانه
- استفاده از داروهای ضد التهاب
- تزریق داروهای حاوی کورتیکوستروئید در بعضی موارد با تشخیص پزشک میتواند درد را برای 4-3 ماه کاهش دهد. این درمان در مواردی که اقدامات قبلی موثر نباشند انجام میشود
نکاتی که برای کم کردن فشارهای وارده به شانه و در نتیجه کاهش درد میتوان رعایت کرد عبارتند از
- وقتی میخواهید چیزی را بلند کنید حتی الامکان آنرا نزدیک بدن خود نگه دارید
- اجسام خیلی سنگین را بلند نکنید و سعی کنید از بلند کردن اجسام با بالای سر اجتناب کنید.
- در ورزش از حرکات پرتابی یا فشار دادن با دست احتراز کنید
- کمتر سعی کنید دست خود را به پشت بدن خود برسانید
پزشکان زیر در درمان این بیماری می توانند کمکتان کنند
مقاله های مرتبط با این بیمارینمایش آرشیو
-
آیا دویدن برای زانوها بد است؟۱۳۹۵/۱۰/۱۸
بسیاری از مردم فکر می کنند دویدن باعث درد و تورم زانو می شود، اما آیا این تصور درست است؟ در تحقیقی که بتازگی انجام شده مشخص شد که دویدن درواقع می تواند التهاب مفاصل را کاهش دهد. -
بهبود روند درمانی آرتروز با کاوشگر فلورسانس۱۳۹۴/۰۶/۳۰
کاوشگر فلورسانس تیمی از محققان با همکاری محقق ایرانی بیمارستان عمومی ماساچوست نشان داده که میتواند تشخیص و ردیابی آرتروز را آسانتر کند. -
تغییر شیوه زندگی برای مقابله با آسیب مفاصل ۱۳۹۱/۱۲/۰۶
خشکی مفصل یا محدودیت دامنه حرکت مفاصل میتواند علل متعدد و مختلفی داشته باشد. افزایش سن هم یکی از این عوامل است -
مسیر درمان دردهای مزمن۱۳۹۲/۱۲/۱۹
دردی که برای مدت زمانی نزدیک به سه ماه یا بیشتر در بدن باقی بماند، درد مزمن نام دارد. دردهای ناشی از التهاب مفاصل، سر دردهای میگرنی، فیبرومیالژیا یا کمر درد همه جزو دردهای مزمن هستند -
اصول راه رفتن در آب برای مبتلایان به دردهای مفصلی۱۳۹۶/۰۸/۲۹
راه رفتن یک ورزش عالی برای همه است. این ورزش راهی به نسبت کم فشار برای تحرک مفاصل، تقویت ماهیچه ها و حفظ تناسب اندام است. اگر دچار آتریت روماتوئید هستید و از آب لذت می برید می توانید در استخر یا ساحل دریا از فواید راه رفتن بهره مند شوید. راه رفتن در آب برای بدن ساده تر است و نگران زمین خوردن نخواهید بود.
مرکز مشاورهنمایش آرشیو
تیرویید
پاسخ توسط محبوبه سادات حسینی ۱۳۹۸/۰۵/۰۶
#4090
با سلام خیر تاثیری نداره ولی انچه مسلم است این است که بعد از سن چهل سالگی کم بودن ذخیره تخمدانی کاملا طبیعی و قابل انتظار است.
قرمزی پوست،پوست پوست شدن و سوزش و خارش
پاسخ توسط ربابه غیبی ۱۳۹۸/۰۴/۳۱
#4086
سلام شما احتمالا اگزماى سبوره دارید. اما بهتر است از نزدیک ویزیت شوید
آزمایش کلسترول
پاسخ توسط ادمین بهپو ۱۳۹۸/۰۴/۲۴
#4084
سلام. بدون معاینه حضوری و مشاهده شرح حال نمیتوان تصمیم وتشخیصی لحاظ کرد. بهتراست شما با یک پزشک مشورت کنید.



