آیا ترومبوز ورید عمقی برای قلب خطرناک است؟

ترومبوز ورید عمقی (DVT) تشکیل لخته خون در وریدهای عمقی بدن است. علاوه بر این عوارض ترومبوز ورید عمقی بر قلب هم می تواند اثر بگذارد.

ترومبوز ورید عمقی (DVT) یک بیماری قابل پیشگیری اما جدی است که در آن لخته‌های خون در وریدها (سیاهرگ) تشکیل می‌شوند. اغلب این لخته‌ها در ساق پا، ران یا لگن هستند. گاهی اوقات می‌توانند در بازوها هم تشکیل شوند اما، اینها تنها قسمت‌هایی از بدن شما نیستند که اثرات DVT را احساس می‌کنند. عوارض ترومبوز ورید عمقی می‌تواند بر قلب نیز تاثیر بگذارد.

DVT تنها نوع لخته خونی نیست که می‌تواند در سیستم قلبی عروقی شما رخ دهد. لخته شدن خون در شریان (سرخرگ) ترومبوز شریانی نامیده می‌شود. این دو بیماری جداگانه اما مرتبط هستند.

آیا مشکلات قلبی می‌توانند باعث DVT شوند؟

در اینجا برخی از علل DVT که مربوط به بیماری قلبی هستند، آورده شده است:

نارسایی قلبی، که در آن جریان خون کند می‌شود زیرا عضله قلب برای پمپاژ خوب بسیار ضعیف یا آسیب دیده است. این وضعیت می‌تواند باعث شود خون شما راحت‌تر از حد معمول لخته شود.
فیبریلاسیون دهلیزی یا ضربان قلب نامنظم و لرزان، با خطر بالاتر DVT مرتبط دانسته شده‌اند. به این دلیل که بر نحوه جریان خون در قلب تأثیر می‌گذارند.

چیزهایی خارج از قلب شما نیز می‌توانند خطر DVT را افزایش دهند. این موارد عبارتند از:

بیماری‌های ژنتیکی: برخی بیماری‌های ارثی، که مربوط به پروتئین‌های مورد نیاز برای لخته شدن خون یا موادی هستند که لخته‌ها را حل می‌کنند یا روند لخته شدن را کند می‌کنند، می‌توانند خطر DVT را افزایش دهند.
قرص‌های ضد بارداری یا درمان جایگزینی هورمون: این داروها می‌توانند جریان خون را کند کرده و باعث لخته شدن خون شوند.
عدم فعالیت: نگه داشتن بدن در یک حالت برای مدت طولانی (مانند زمانی که در حال بهبودی از جراحی یا آسیب‌دیدگی هستید، یا سفر طولانی جاده‌ای یا هوایی) می‌تواند منجر به لخته شدن خون شود.
همچنین اگر موارد زیر را داشته باشید، در معرض خطر بیشتری برای لخته شدن خون هستید:
دیابت
اضافه وزن یا چاقی
سندرم متابولیک
بارداری
سرطان
سیگار

ارتباط بین DVT و قلب چیست؟

DVT در وریدها (سیاهرگ) رخ می‌دهد. قلب برای برگرداندن خون بدون اکسیژن از سایر قسمت‌های بدن به سیاهرگ‌ها متکی است. اگرچه DVT در واقع در قلب اتفاق نمی‌افتد، اما لخته‌ها می‌توانند هنگام حرکت به سمت ریه‌ها از قلب عبور کنند.

نحوه عملکرد آن به این صورت است: سیاهرگ‌ها مانند بزرگراه‌ها هستند. پس از اینکه اندام‌ها و سایر قسمت‌های بدن از اکسیژن موجود در خون استفاده کردند، سیاهرگ‌ها خون کم اکسیژن را به قلب باز می‌گردانند تا سیستم قلبی عروقی شما بتواند دوباره سوخت‌گیری کند.

حفره پمپاژ سمت راست قلب، که به عنوان بطن راست شناخته می‌شود، این خون را به ریه‌ها می‌فرستد. در آنجا، سلول‌های خونی اکسیژن را دریافت می‌کنند. این خون پر از اکسیژن سپس به قلب باز می‌گردد تا آن را برای استفاده بدن پمپ ‌کند. این بار، خون از طریق شریان‌ها (سرخرگ) از قلب خارج می‌شود.

ترومبوز ورید عمقی چه مشکلاتی ایجاد می کند؟

آمبولی ریوی جدی‌ترین مشکلی است که می‌تواند هنگام ابتلا به DVT رخ دهد. حدود ۲۵٪ از افراد مبتلا به DVT در عرض ۳ ماه علائم آمبولی را نشان می‌دهند.

بیشتر بخوانید: آمبولی چیست؟ عوامل بروز و روش درمان کدامند؟

آیا DVT می‌تواند به مغز یا قلب آسیب برساند؟

سکته مغزی و انفارکتوس میوکارد حوادث خطرناکی هستند و زمانی اتفاق می‌افتند که خون غنی از اکسیژن نمی‌تواند به مغز یا قلب شما برسد. این شرایط ناشی از انسداد در شریان‌ها است. از آنجا که DVT در بخشی از سیستم گردش خون اتفاق می‌افتد که خون اکسیژن‌دار را حمل نمی‌کند، نمی‌تواند باعث آنها شود.

با این حال، به نظر می‌رسد ارتباطی بین سکته مغزی و DVT وجود دارد. افرادی که سکته مغزی داشته‌اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به DVT نیز هستند. پزشکان فکر می‌کنند این ممکن است به این دلیل باشد که بسیاری از شرایطی که خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهند، می‌توانند شما را مستعد لخته شدن در سراسر سیستم گردش خون، هم در شریان‌ها و هم در وریدهای کنند. سکته مغزی ممکن است باعث از دست دادن حرکت شود که یکی دیگر از عوامل خطر DVT است. بی‌تحرکی می‌تواند دریافت مایعات کافی را برای شما دشوارتر کند و باعث کم‌آبی بدن شود - که به نوبه خود احتمال ابتلا به DVT را افزایش می‌دهد.

داروهایی که از لخته شدن خون در افراد مبتلا به بیماری قلبی جلوگیری می‌کنند، می‌توانند از DVT نیز جلوگیری و آن را درمان کنند. داروهای ضد انعقادی که پزشکان برای افراد مبتلا به آریتمی قلب یا افرادی که دریچه قلب یا استنت کاشته شده دارند تجویز می‌کنند، می‌توانند خطر لخته شدن خون در سایر نقاط بدن را کاهش دهند.

اگر DVT داشته‌اید، پزشک ممکن است یکی از این داروها را برای جلوگیری از رشد یا تجزیه لخته تجویز کند./