زنی که از ابتدای تولد از توانایی ادراک درد برخوردار نبود، توانست برای نخستین بار دردی را حس کند. او به لطف استفاده از نوعی دارو که معمولا برای موارد مصرف بیش از اندازه موادمخدر تجویز میشود، توانست درد را برای نخستینبار تجربه کند. این یافته میتواند در آینده برای کاهش دردهای مزمن نظیر درد ناشی از آرتروز بکار رود.
زنی که از ابتدای تولد از توانایی ادراک درد برخوردار نبود، توانست برای نخستین بار دردی را حس کند. او به لطف استفاده از نوعی دارو که معمولا برای موارد مصرف بیش از اندازه موادمخدر تجویز میشود، توانست درد را برای نخستینبار تجربه کند. این یافته میتواند در آینده برای کاهش دردهای مزمن نظیر درد ناشی از آرتروز بکار رود. این اختلال به خاطر یک جهش ژنتیکی بسیار نادر روی میدهد. این جهش ژنتیکی سبب میشود که تعداد کانالهای یونی انتقال دهنده سدیم در مسیرهای عصبی حسی کاهش یابد. این کانالها در اصطلاح فیزیولوژیک Nav1.7 نام دارند. سلولهای عصبی بدون این کانالها قادر به انتقال پیغام درد نیستند. به تازگی گروهی از پژوهشگران یافتههای خود را در زمینه این اختلال ژنتیکی نادر و راهکاری برای مقابله با آن منتشر کردند.
به گزارش مدیکال نیوز تودی، این تیم به بررسی موشهایی پرداختند که به ساختار ژنتیکی آنها دستکاری شده بود و از نظر تعداد کانالهای Nav1.7 محدودیت داشتند. این حیوانات قادر به ادراک درد نبودند و هیچ واکنشی به قرارگیری دم خود در معرض گرما یا سرمای شدید نشان نمیدادند. بررسی دقیقتر نشان داد که در بدن این موشها، بیان ژن مربوط به پپتید مواد مخدر به شدت افزایش یافته بود. در واقع عدم احساس درد احتمالا به خاطر تولید بیش از اندازه این ماده بود. اگر این احتمال درست باشد، در این صورت مادهای که بتواند فعالیت پپتید مواد مخدر را کاهش دهد، میتواند روند اختلال را معکوس کند. این پژوهشگران به همین دلیل به موشهای دارای اختلال ژنتیکی عدم درک درد، ماده دارویی نالوکسون دادند. پس از مصرف این دارو توسط این موشها، دوباره توانایی احساس درد در آنها ایجاد شد. افزون بر این، آزمایش این شیوه روی افرادی که دارای اختلال ژنتیکی عدم حس درد بودند نیز مثبت بود. وقتی زنی 39 ساله که هرگز در زندگی خود دردی را حس نکرده بود، داروی نالوکسون دریافت کرد، توانست برای نخستین بار درد ناشی از لیزر داغ را روی بدن خود حس کند./
به گزارش مدیکال نیوز تودی، این تیم به بررسی موشهایی پرداختند که به ساختار ژنتیکی آنها دستکاری شده بود و از نظر تعداد کانالهای Nav1.7 محدودیت داشتند. این حیوانات قادر به ادراک درد نبودند و هیچ واکنشی به قرارگیری دم خود در معرض گرما یا سرمای شدید نشان نمیدادند. بررسی دقیقتر نشان داد که در بدن این موشها، بیان ژن مربوط به پپتید مواد مخدر به شدت افزایش یافته بود. در واقع عدم احساس درد احتمالا به خاطر تولید بیش از اندازه این ماده بود. اگر این احتمال درست باشد، در این صورت مادهای که بتواند فعالیت پپتید مواد مخدر را کاهش دهد، میتواند روند اختلال را معکوس کند. این پژوهشگران به همین دلیل به موشهای دارای اختلال ژنتیکی عدم درک درد، ماده دارویی نالوکسون دادند. پس از مصرف این دارو توسط این موشها، دوباره توانایی احساس درد در آنها ایجاد شد. افزون بر این، آزمایش این شیوه روی افرادی که دارای اختلال ژنتیکی عدم حس درد بودند نیز مثبت بود. وقتی زنی 39 ساله که هرگز در زندگی خود دردی را حس نکرده بود، داروی نالوکسون دریافت کرد، توانست برای نخستین بار درد ناشی از لیزر داغ را روی بدن خود حس کند./
