دریافت مشاوره
;
مو به موی کاشت مو

مو به موی کاشت مو

کاربر ادمین کاربر ادمین ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ ۱۶۴ ۰ دیدگاه
با اینکه از نظر علمی کاشت یا «پیوند مو» انتخاب اول متخصصان برای درمان طاسی نیست، از آنجا که این روش امروزه طرفداران زیادی پیدا کرده است و تبلیغات متعددی راجع به انواع روش‌ها، مزایا، هزینه‌ها و... به چشم می‌خورد، مهم به نظر می‌رسد تا همه افرادی که مایل به انجام این کار هستند با اصول اولیه، شرایط فیزیولوژیک مستعد پیوند مو، باورهای اشتباه در این زمینه و... حتما آشنایی داشته باشند. در واقع این نوع پیوند را نیز باید مانند دیگر اعمال جراحی و پیوند عضو مهم دانست چراکه گاهی علاوه بر اینکه فرد به زیبایی ظاهری مورد نظر نمی‌رسد، با مشکلات جدی نیز مواجه می‌‌شود.
 
به گزارش «بهپو»، «آلوپسی آندروژنتیک» که طاسی با الگوی مردانه است، یکی از شایع‌ترین انواع کم‌مویی محسوب می‌شود که به درجات مختلف 1 تا 6؛ از کم‌مویی خفیف تا ریزش کامل موها و طاسی طبقه‌بندی می‌شود و ناشی از عملکرد هورمون آندروژن کنار زمینه ژنتیک است. بدیهی است در آقایان به دلیل سطح بالای این هورمون، اگر زمینه ژنتیک نیز وجود داشته باشد، فرد دچار درجات مختلف کم‌مویی می‌شود. در خانم‌ها حتی به‌رغم داشتن زمینه ژنتیک به دلیل سطح پایین آندروژن، طاسی دیده نمی‌شود و کم‌مویی در سطوح مختلف بروز می‌کند.
خلقت انسان به گونه‌ای است که ققط موهای بالای سر به هورمون آندروژن حساس هستند و در صورت زمینه ژنتیک، جوان متوجه می‌شود پس از دوران بلوغ با وجود ریزش طبیعی موها به‌تدریج از حجم موها کم شده و به درجاتی از طاسی می‌رسد. علت این مساله این است که ترشح هورمون مردانه آندروژن موجب نازک شدن تارهای مو می‌شود تا جایی که کم‌کم به مرگ و نابودی آنها می‌رسد و فرد با توجه به وراثت بین سنین 20 تا 30 سالگی حتی کاملا طاس می‌شود.
نکته جالب اینکه موهای پشت سر و اطراف گوش‌ها که به «بانک مو» شهرت دارند به این هورمون حساس نیستند و در صورت پیوند مو دچار ریزش نمی‌شوند زیرا ماهیت عدم تحریک آندروژن را دارند.
 

بهترین زمان برای «پیوند مو»

قطعا اولین توصیه در زمینه مقابله با ریزش مو مراجعه به متخصص پوست و مو در مراحل اول ریزش موهاست تا با رعایت برخی توصیه‌ها و مصرف دارو روند نازک شدن تارهای مو و از بین رفتن آنها به تعویق بیفتد. متاسفانه بسیاری از جوانان به این مساله بی‌توجه هستند و زمانی که فرصت برای حفظ سلامت موها تمام می‌شود به فکر درمان می‌افتند که غالبا نمی‌توان اقدام موثری انجام داد.
گرچه در گذشته ریزش مو برای مردان اصلا پدیده عجیبی محسوب نمی‌شد و کاملا پذیرفته بود، امروزه بیشتر مردان تمایل به کاشت مو برای افزایش زیبایی و جذابیت دارند. در صورتی که فردی چنین تصمیمی بگیرد، پس از مشورت با پزشک و بررسی شرایط انجام این کار، معمولا باید صبر کند تا روند ریزش موها به مرحله ثبات برسد زیرا اگر در این مرحله پیوند مو انجام شود، به‌تدریج موهای اولیه فرد دچار ریزش شده و حالت تُنُکی در موها ایجاد می‌شود که اصلا زیبا نخواهد بود. این مساله کاملا باید از طرف متخصص برای فرد توضیح داده شود و پزشک آن را به‌عنوان یک کار هنری تخصصی در نظر بگیرد و به جنبه‌های ظاهری فرد کاملا دقت کند.
همچنین پیوند مو در سنین بالا به دلیل بروز بیماری‌هایی مانند پرفشاری خون و... که عروق تنگ شده و خونرسانی به خوبی انجام نمی‌شود، مسلما مانند دوران جوانی موثر نخواهد بود.
 

افرادی که نباید سراغ «کاشت مو» بروند...

پیش از اقدام به پیوند مو حتما باید وضعیت داخلی و عمومی فرد کاملا توسط پزشک متخصص پوست بررسی شود. پیوند مو فقط برای طاسی‌های ارثی توصیه می‌شود، در حالی که طاسی ممکن است ناشی از بیماری آلوپسی آره‌آتا، بیماری‌های خودایمنی، هورمونی یا مصرف برخی داروها باشد که اصلا این افراد برای پیوند مو مناسب نخواهند بود. همچنین پیوند مو برای مبتلایان به دیابت و کم‌خونی نیز به دلیل تنگی عروق و خونرسانی ناکافی و نامطلوب توصیه نمی‌شود.
حتی سیگاری‌های قهار نیز به دلیل اختلال در روند خونرسانی و تنگی عروق نباید پیوند مو انجام دهند. گاهی بی‌توجهی به این مساله مهم موجب می‌شود تروما –ضربه- ناشی از پیوند مو سبب تحریک و فعال شدن بیماری پسوریازیس شده و بیمار پس از مدتی با علایم آن در پوست سر مواجه ‌شود. در واقع پیوند مو عامل این بیماری نبوده، بلکه بی‌توجهی و بررسی فرد غیرمتخصص در انجام پیوند زمینه بیماری را فعال کرده است. مشابه این حالت ممکن است فردی در پوست صورت بیماری ویروسی بدون علامت داشته باشد که پس از عمل ویروس تحریک شده و در پوست سر و صورت فعال می‌شود.
همچنین افرادی که به طور مستمر تحت داروهای آنتی‌بیوتیک، ضدانعقاد خون، ضدتشنج و قرص‌های جلوگیری از بارداری هستند برای پیوند مو ممنوعیت دارند. انجام آزمایش‌های هورمونی و اختلالات تخمدان نیز حتما لازم است تا در صورت نبود مشکل، پیوند مو انجام شود. به طور کلی همه بیماری‌های زمینه‌ای در این مورد باید بررسی شوند.
 

چه افرادی می‌توانند عمل کاشت یا پیوند مو را انجام دهند؟ محدودیت سنی ندارد؟

به‌طور کلی، افراد مناسب برای پیوند مو شامل افرادی با ریزش موی آندروژنیک مردانه، زنانه با ریزش موی ژنتیکی و زنان با طاسی آندروژنیک مشابه الگوی مردانه هستند زیرا موهای ناحیه دهنده آنها، تراکم بالایی دارد و احتمال ریزش ندارد. ریزش‌های موضعی در اطراف خط مو ناشی از جراحی کششی پوست صورت، ریزش موضعی ناشی از نحوه آرایش موها و وارد آوردن کشش زیاد به مو، جوشگاه ناشی از تصادف، سوختگی، جراحی یا بیماری‌های التهابی و عفونی در سر هستند. اگر در یک مرد جوان زیر 25سال با پس‌روی خط رویش مو و کم‌پشت شدن موهای فرونتال، با یک جلسه پیوند مو، یک خط رویش موی جدید بنا به درخواست خود بیمار و پرتر و پایین‌تر از خط رویش اولیه‌اش ایجاد کنیم، این کار فعلا بیمار را راضی می‌کند ولی این رضایت موقتی خواهد بود زیرا در سال‌های بعد با پیشرفت طبیعی ریزش مو در پشت این خط جدید، موهای باقیمانده در ناحیه دونر، برای پر کردن سر او تا خط جدید کافی نیستند و موهای او نمایی غیرطبیعی پیدا می‌کنند. بنابراین پیوند مو قبل از 25 سالگی توصیه نمی‌شود. بعد از 25سالگی بیمار به مرحله بلوغ کامل می‌رسد و با بررسی میزان ریزش فعلی موی بیمار، پیش‌بینی چگونگی گسترش آن در آینده امکان‌پذیر است. بیمار در این سن منطقی‌تر فکر می‌کند و میزان طاسی فعلی خود را در نظر می‌گیرد. به این ترتیب داشتن یک خط رویش موی جدید به شکل یک مرد بالغ باعث خشنودی و رضایت وی می‌شود. اگرچه این خط رویش مو بالاتر از آن حدی است که در جوانان می‌بینیم.
 
بیشتر بخوانید: 10 علل شایع ریزش مو

 

«پیوند مو» به ابرو و ریش

تکنیک‌های پیوند مو همان طور که برای موی سر قابل‌انجام است برای ابروها یا ریش هم به کار می‌رود اما در این باره باید به یک نکته مهم توجه کرد؛ به طور طبیعی روند رشد موهای سر انسان به سر مرحله آناژن -رشد سریع موها، کاتاژن -توقف رشد- و تلوژن -جدا شدن ساقه موها- تقسیم می‌شود. مرحله اول حدود 4-3 سال، مرحله دوم چند هفته و مرحله سوم 4-3 ماه طول می‌کشد.
مرحله آناژن در ابرو که موهایش رشد می‌کنند، کوتاه‌تر است. به همین علت زمانی که از موهای سر به ابرو پیوند زده می‌شود، فرد متوجه رشد ابرو مانند موهای سر است زیرا فولیکول‌های مو ماهیت موهای سر را دارند ولی مانند موهای ابرو مرحله رشد پس از چند ماه متوقف نمی‌شود که در این صورت مدام باید ابروها را کوتاه و مرتب کند. علاوه بر این، در مورد کاشت مو در ابرو و ریش باید به زاویه و جهت خواب موها هم کاملا توجه داشت تا به شکل نازیبایی رشد نکند. باید اشاره کرد مهم‌ترین عاملی که باعث خالی شدن ابروهای خانم‌ها در سنین میانسالی و سالمندی می‌شود، استفاده از «موچین» از دوران نوجوانی و جوانی است. در زمان کندن موهای ابرو، از هر 20 تا 30 تارمو در انتهای یکی از تارها فولیکول دچار خونریزی میکروسکوپی می‌شود که فیبروز شده و فولیکول را از بین می‌برد. این خالی شدن ابروها به دلیل ریزش موهای ابرو نیست، بلکه کندن تدریجی باعث این حالت شده است. توصیه می‌شود افراد ابروها را به جای موچین به کمک تیغ یا روش‌هایی مانند موم تمیز کرده و دایم ابروها را برای باریک شدن نکنند.
 

روش‌های «کاشت مو»

با اینکه روش کاشت مو با توجه به بررسی ویژگی‌های افراد توسط پزشک متخصص و ماهر انتخاب می‌شود، شنیدن اسامی مختلف این روش‌ها برای بسیاری از مردم جالب به نظر می‌رسد که آشنایی مختصر با آنها در افزایش اطلاعات می‌تواند مهم باشد و نسبت به تبلیغات اغواکننده آگاهی ایجاد کند.
  1. FUT یا FUE : اولین روش موثر و مورد تایید مجامع علمی که همچنان کاربرد دارد، FUT نام دارد. در انجام این روش به کمک بی‌حسی، نوارهایی به اندازه 10 تا 15 سانتی متر و با عرض 1 تا 5/1 سانتی متر از پشت موهای پشت سر -بانک مو- برداشته می‌شود که البته با توجه به میزان طاسی متغیر خواهد بود. دسته‌های مو که از زیر بافت چربی پوست برداشته می‌شود، به کمک کاترهای ظریف و مخصوص به شکل تک یا دسته‌های کوچک جدا می‌شود و پس از علامت‌گذاری قسمت‌های بی‌مو، در پوست سر جا می‌گیرد. از آنجا که موهای خود فرد پیوند زده شده، سیستم دفاعی بدن واکنشی نشان نمی‌دهد و به همین دلیل تنها از موی هر فرد می‌توان برای خودش استفاده کرد، در غیر این صورت، سیستم ایمنی پیوند را مانند آنتی‌ژن یا میکروب می‌داند و علیه آن قیام می‌کند. البته جالب است بدانید این روش به نام FUE نیز شهرت دارد و گاهی در تبلیغات به‌عنوان روش دیگری برای جذب افراد استفاده می‌شود، در حالی که تنها تفاوت در دو کلمه لاتین به معنای برداشتن و استخراج، اساس این تفاوت لغوی است.
  2. FIT : روش شناخته‌شده دیگر پیوند مو FIT است که در انجام آن به وسیله پانچ، تارها یا دسته‌های مو 1 تا 5 میلی‌متری از بانک مو بیرون آورده می‌شود و در قسمت‌های مورد نظر جامی‌گیرد. معمولا بخشی که مو پیوند می‌شود یک میلی‌متر کوچک‌تر است تا تارها به خوبی متصل شوند. این روش غالبا برای افرادی با درجات مویی 2 تا 4 یا خانم‌هایی که موهای کم‌پشت دارند، استفاده می‌شود که تارهای مو بین موهای اصلی جا بگیرد.
  3. BHT : این شیوه از پیوند مو برای افرادی انجام می‌شود که بانک موی خوبی ندارند یا به دلیل مراجعه به مراکز غیرتخصصی، بانک مو از بین رفته است. به این نحو از موهای بدن نواحی پشت کتف و بازوها برای پیوند استفاده می‌شود.
  4. SUT : این روش که به‌عنوان متدی بدون جراحی و خونریزی با استفاده از دستگاه به جای عملکرد فرد در بسیاری از تبلیغات دیده می‌شود و برای مردم اغواکننده است، در واقع در حد مطالعه مطرح شده و هنوز از نظر علمی به‌عنوان یک روش قطعی و موثر پیوند مو مورد تایید نیست.
  5. HRT : چند سال پیش محققان ژاپنی روشی برای پیوند مو ابداع کردند که نوعی ماده کراتینی مصنوعی شبیه ساختار مو با دستگاه به پوست سر چسبانده می‌شد. از آنجا که ساختار کراتینی آن بسیار نزدیک به موی طبیعی بود و غالبا عفونت، حساسیت و تحریک سیستم دفاعی را در پی نداشت، روش خوبی برای قسمت‌های سوخته پوست سر یا صورت که به دلیل عدم خونرسانی امکان پیوند موی طبیعی وجود نداشت، محسوب می‌شد اما پس از مدتی پزشکان متوجه شدند با گذر زمان و رشد سلول‌های پوست به‌تدریج چسب از تارهای مو جدا می‌شود و می‌افتد که به دلیل خالی شدن لابلای موها جلوه نازیبایی ایجاد می‌کند. از همین رو، امروزه تقریبا این روش منسوخ شده زیرا در طولانی‌مدت نتایج مثبتی ندارد.
  6. لیزر کم‌توان : نتایج مطالعات نشان می‌دهد همان‌گونه که لیزر با حرارت بالا برای سوزاندن موهای زائد به کار می‌رود، در روشی موسوم به لیزر کم‌توان که با حرارت پایین انجام می‌شود، می‌توان به طور نسبی به ضخیم شدن موها کمک کرد، هرچند باعث رویش موهای جدید نخواهد شد. 
  7. PRP؛ روش پرسروصدا: جدای از روش‌های پیوند مو، شیوه‌ای به نام PRP در زمینه رفع طاسی بسیار مورد بحث است و تبلیغات گوناگونی درباره آن انجام می‌گیرد. در این روش پلاسمای خون فرد گرفته می‌شود و پس از آن مرحله سانترفیوژ و جدا کردن و تزریق مواد محرک پلاکت‌هاست. از آنجا که پلاکت‌ها دارای فاکتور رشد هستند، باتوجه به اینکه وارد چه بافتی شود، در آن قسمت باعث رشد می‌شوند. این روش ابتدا برای زخم‌های دیابتی مقاوم به درمان و بهبود آسیب‌های وارد به زانوی ورزشکاران که قابل عمل جراحی نبود، انجام شد و خیلی خوب جواب داد. پس از این فرضیه‌ای مطرح شد که از این عوامل رشد برای سلامت پوست و رویش مو استفاده شود. البته به‌رغم تبلیغات گسترده و تاثیرات نسبی در مراحل اولیه با وجود اینکه مطالعات زیادی نیز انجام گرفته، هنوز شواهد علمی‌ مبنی بر تاثیر این روش بر رشد مو و پرپشت شدن موها تایید نشده است.

مراقبت‌های پس از «پیوند مو»

معمولا به هر روشی که کاشت مو انجام شود، 3-2 هفته پس از کاشت، موها وارد فاز استراحت می‌شوند و می‌ریزند. البته ریشه مو سالم و زنده است و فقط ساقه آن می‌ریزد. رشد مجدد موها 4-3 ماه بعد آغاز می‌شود و در مجموع 6 ماه طول می‌کشد تا موها کاملا رشد کنند.
همچنین باید از چنگ زدن هنگام شستشو، برس کشیدن محکم، ضربه زدن به تارهای مو و به طور کلی هر عاملی که باعث جدا شدن تارهای مو شود، دوری کرد تا روند پیوند کاملا تثبیت شود. علاوه بر این تا زمان تثبیت موها توصیه می‌شود موها با شامپوی ملایم و آب ولرم به آرامی شسته شود. به طور کلی تا حدود 6 ماه باید کاملا از موها مراقبت کرد.
در صورتی که فرد دچار خارش یا قارچ پوست سر است حتما پیش از پیوند مو باید مشکل درمان و رفع شود زیرا عمل خاراندن باعث جدا شدن و کندن تارهای مو می‌شود.
علاوه بر سیگاری‌های قهار که داوطلب خوبی برای پیوند مو نیستند، افرادی که به این رفتار حتی در سطح کم نیز عادت دارند باید آن را ترک کنند زیرا سیگار عاملی است که باعث تنگ شدن عروق بدن از جمله عروق پوست می‌شود و خونرسانی را کاهش می‌دهد.


عوارض «پیوند مو»

در صورتی که پزشک متخصص و ماهر فردی را کاملا برای پیوند مو مناسب تشخیص بدهد، باز هم عوارضی مانند عفونت، ریزش موهای پیوندشده، خونریزی، اسکار یا جای زخم و بیدار شدن برخی بیماری‌های خودایمنی که هیچ بروزی نداشته را باید در نظر داشت، حال آنکه در موارد عدم بررسی‌های دقیق و پیوند توسط افراد غیرمتخصص، عوارض بسیار جدی‌تر و بیشتر است و علاوه بر تاثیر بر جنبه زیبایی فرد، سلامت او را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.
 

فولیکولیت رایج ترین عارضه پس از کاشت مو

به گزارش «بهپو» و به نقل از «هفته نامه سلامت»، بعد از کاشت و در فاصله 2 هفته تا 4 ماه معمولا کیست و جوش در ناحیه‌ای که کاشت انجام شده، ایجاد می‌شود. تعداد این جوش‌ها متفاوت است. در مواردی تنها چند دانه جوش ظاهر می‌شود و گاهی منتشر است و تمام منطقه کاشت را درگیر می‌کند. دلایل این موضوع متفاوت است. رشد مو به داخل، واکنش بدن به جسم خارجی یا ذرات ریزی که همراه با مو کاشته می‌شوند یا کیست اپیدرمال از جمله علل شایع است. در اکثر موارد این کیست‌ها عفونی نیستند اما گاهی عفونت ثانویه به آنها اضافه می‌شود. برای درمان باید سر را با شامپوهای خاص یا بتادین شست، از آنتی‌بیوتیک‌های موضعی استفاده کرد و به کمک کمپرس گرم و مرطوب در نهایت کیست را تخلیه کرد. البته با رعایت برخی تکنیک‌ها حین عمل کاشت می‌توان از بروز فولیکولیت پیشگیری کرد. بعد از عمل هم توصیه می‌شود بیمار موها را تا سطح پوست کوتاه کند تا فشار وارده باعث فرو رفتن گرافت‌ها نشود. برای درمان در مواردی که سر پر از جوش می‌شود و چند ماه بعد از عمل دچار فولیکولیت مزمن هستیم، باید سر را روزانه با شامپوی خاص شست. در این شرایط معمولا دلیل بروز فولیکولیت مزمن وجود جسم خارجی مثل پودر دستکش یا قسمت‌هایی از مو است که قابل کشت نبوده و توصیه می‌شود بیمار برای بهبود سریع‌تر در محیط کار کثیف کار نکند یا تا جای ممکن کلاه آلوده سرش نگذارد. بررسی بیمار از نظر بیماری دیابت هم اهمیت دارد. از پدهای الکلی باید 3-2 بار در روز استفاده کرد و سر را روزانه با بتادین شستشو داد و از آنتی‌بیوتیک موضعی 3-2 بار در روز استفاده کرد. گاهی تجویز آنتی‌بیوتیک خوراکی هم لازم است. در صورتی که مشکل همچنان ادامه داشته باشد، از روش‌های درمانی مربوط به جوش‌های مزمن برای این گروه بیماران استفاده می‌شود./

منابع مقاله

از این محتوا راضی هستید ؟

چنانچه از محتوای این صفحه رضایت دارید می توانید با فشردن کلید گوگل پلاس وان این صفحه را در نتایج جستجوی گوگل محبوب کنید . با این کار به سایر دوستان کمک می کنید تا به نتایج بهتری در جستجوی خود دست یابند.

به کانال تلگرام بهپـــو بپیوندیدJoin Our Telegram Channel

در بحث شرکت کنید

نمایش تمامی نظرات
question

درباره بیماری خود سوال دارید؟

برای مشاوره با پزشکان کلیک کنید

ثبت مشاوره
ads
ads
ads

مراکز پاراکلینیکی همکار